Wstecz

Wstecz ][ Katalog ][ Dalej ]

Szałaśnica jedwabista - Sericomyia silentis (Harris, 1778)

Rząd: muchówki - Diptera
Rodzina: bzygowate - Syrphidae

Szałaśnica jedwabista
Szałaśnica jedwabista
Morfologia: Długość ciała 14-18 mm. Jedna z największych muchówek polskich. Żółte pasy na tergitach odwłoka szerokie, pośrodku przerwane. V segment cały żółty. Scutellum (tarczka) czarne, bądź ciemnobrązowobordowe. Ubarwieniem upodobnia się do groźnych os lub pszczół.

Biologia: Czas lotu: czerwiec - październik. Pokarm: nektar i pyłek. Larwy rozwijają się w materiale roślinnym, na przykład w torfie i żywią się martwą materią organiczną. Mają z tyłu ciała długą, podobną do ogona, wysuwaną rurkę do oddychania, co pozwala im żyć w zanurzeniu w niedotlenionych osadach wodnych.

Występowanie: Lasy, bagna, wrzosowiska i torfowiska. W poszukiwaniu pokarmu potrafi znacznie oddalić się od miejsca wylęgu. Występuje w całej Polsce.

Uwaga: Można pomylić z niektórymi prężcami z rodzaju Chrysotoxum.

Czerwona lista owadów; kategoria DD - nieokreślone



gm. Kołobrzeg: Błotnica: skraj boru sosnowego (14.06.2016)
gm. Ustronie M.: Kołobrzeski Las oddz. 29b (7.06.2015), oddz. 34d (23.08.2016), 26c (10.09.2016)