Koźlarz grabowy - Leccinellum pseudoscabrum (Kallenb.)
Rodzina: borowikowate - Boletaceae
|
[ Koźlarek grabowy ] Owocnik: kapelusz: średnica 7-14 cm, kształt początkowo półkulisty, później płasko rozpostarty, i poduchowaty. Powierzchnia naga, jamista i często pomarszczona, a u starszych okazów popękana na poletka, zwłaszcza przy długotrwałej suchej pogodzie. Barwa w odcieniach brązu: żółtobrązowa, siwobrązowa, oliwkowobrązowa, ciemnobrązowa, czarnobrązowa. Rurki bardzo długie (do 2 cm) i głęboko wykrojone przy trzonie. Początkowo są białawe, później żółtawe, oliwkowożółte i oliwkowosine. Pory okrągłe, na 1 mm mieszczą się 1-2[6]. Po uciśnięciu ciemnieją i zmieniają barwę, początkowo na siwobrązową, później na czarną. Trzon wysokości 5-14 cm, grubość 1-3 cm, kształt mniej więcej walcowaty, górą cieńszy, dołem zgrubiały i pałkowato rozszerzony. Powierzchnia biaława i pokryta czarniawymi, włóknistymi kosmkami lub łuseczkami. W górnej części często bywa pomarszczony. Uciśnięty czernieje. Miąższ białawożółty, uszkodzony zmienia barwę na różową, później siwofioletową, a po pewnym czasie czernieje. Smak i zapach przyjemny, grzybowy. Wysyp zarodników: cynamonowobrązowy do brązowego. Występowanie: VI-X; rośnie w lasach liściastych, na ziemi pod grabami i leszczynami. Wartość: jadalny. Uwaga: gatunek podobny: koźlarek bruzdkowany (Leccinellum crocipodium), ale jest jaśniejszy. Występuje w lasach liściastych, głównie pod dębami, bukami i grabami, w ciepłych okolicach. W Polsce gatunek rzadki. Do 2003 r. w piśmiennictwie naukowym podano tylko 4 jego stanowiska. Literatura: - Ewald Gerhardt - "Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik" |
| Kołobrzeg: | Kołobrzeski Las (oddz. 6b, 06.08.2025) |