Wstecz

Gmina Kołobrzeg - rezerwaty

Wydmy między Dźwirzynem a Grzybowem

Ustanowiony rezerwat przyrody

Obiekt ustanowiony Zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2017 r. (Dz.U. Woj. Zach. z dnia 23 czerwca 2017 r. poz. 2734)

Obszar rezerwatu o powierzchni 14,20 ha położony jest w gminie Kołobrzeg. Celem ochrony jest zachowanie typowych zbiorowisk roślinnych wydmy białej, takich jak zespół piaskownicy zwyczajnej i wydmuchrzycy piaskowej Elymo-Ammophilietum arenarie reprezentujący naturowe siedlisko 2120-1 oraz wydmy szarej takich jak zespół psammofilnej murawy z kocankami i jasieńcem Helichryso-Jasionetum litoralis reprezentujący priorytetowe siedlisko naturowe *2130-1 wraz z licznymi populacjami rzadkich i chronionych gatunków roślin.

Ten naturalnie kształtujący się odcinek wydm stanowi reprezentację typowych, choć już rzadkich dla Pomorza Zachodniego, układów roślinności tworzących się wydm białych przechodzących w wydmy szare i zawydmowy charakter zadrzewienia sosnowego, w niektórych miejscach o charakterze nadmorskiego boru bażynowego. Wydmy szare w miejscach stykających się z wydmą białą pokryte są poduchami bażyny czarnej, która w miejscach dużego nasłonecznienia i skrajnych warunkach przybiera charakterystyczną formę morfologiczną charakterystyczną dla atlantyckich wrzosowisk bażynowych. Warte wspomnienia jest liczne występowanie na tym wydmowym odcinku 3 gatunków gruszyczek: gruszyczki jednokwiatowej, gruszyczki okrągłolistnej, gruszyczki mniejszej oraz tajęży jednostronnej, widłaka goździstego, korzeniówek, chrobotków Cladonia sp. i innych gatunków typowych dla dobrze zachowanych siedlisk wydmowych.

Do tej pory na terenie województwa zachodniopomorskiego wydmy białe i wydmy szare podlegały ochronie obszarowej jedynie w granicach Wolińskiego Parku Narodowego i przedmiotowej w obszarach Natura 2000. Uznanie obiektu za rezerwat stanowi bardzo ważne uzupełnienie sieci zachodniopomorskich rezerwatów o zachowany w stanie naturalnym, okazały fragment wydmy białej i wydmy szarej z typowymi zbiorowiskami roślinnymi.

Wstecz


Torfowisko Wysokie Dźwirzyno

Przewidywany rezerwat przyrody

Obiekt zaproponowany w waloryzacji przyrodniczej Nadmorskiego Obszaru Funkcjonalnego z 2015 r. W dotychczasowych planach obiekt proponowany był do ochrony jako użytek ekologiczny Brzezina Bagienna.
Centralny fragment rozległego torfowiska rozciągającego się między Grzybowem i Dźwirzynem, w oddziałach 208-212 Nadleśnictwa Gościno.
W centralnej części z zachowanymi rozległymi mszarami wrzośćowymi i obniżeniami torfowymi z zespołem przygiełki białej. Otwarte mszary otaczają bory bagienne Vaccinio uliginosi-Pinetum, a dalej na zewnątrz brzezina bagienna Vaccinio uliginosi - Betuletum pubescentis, wykształcając szereg postaci degeneracyjnych, w części zewnętrznej kompleksu leśnego.
Cenne gatunki: wrzosiec bagienny, bagno zwyczajne, borówka bagienna, modrzewnica zwyczajna, woskownica europejska, rosiczka okrągłolistna, bobrek trójlistkowy, bażyna czarna.
Jest częścią rewiru gatunku z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej - żurawia, miejscem bytności gatunku z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej - bobra europejskiego oraz lęgowiskiem wielu chronionych drobnych ptaków wróblowatych.
Stanowi miejsce rozrodu i bytowania reliktowego motyla modraszka bagniczka.
Obiekt ważny w skali krajowej. Jedno z nielicznych torfowisk wysokich z zachowanymi mszarami wrzoścowymi i rozległymi obniżeniami przygiełkowymi.
Celem utworzenia rezerwatu jest: ochrona biotopu zdegradowanego torfowiska wysokiego wraz z typową roślinnością bagienną, ochrona szeregu siedlisk przyrodniczych (bory i brzeziny bagienne, zdegradowane mszary wysokotorfowiskowe, obniżenia torfowe) oraz torfowca nastroszonego i torfowca magellańskiego.

Wstecz


Solnisko Kołobrzeskie

Przewidywany rezerwat przyrody

Obiekt zaproponowany w waloryzacji przyrodniczej Nadmorskiego Obszaru Funkcjonalnego z 2015 r. Położony w sąsiedztwie Budzistowa, częściowo na terenie miasta Kołobrzeg. W dotychczasowych planach obiekt proponowany był do ochrony jako użytek ekologiczny Słonawa.
Solnisko o unikatowym charakterze - jego geneza jest śródlądowa (uwarunkowana słonymi źródłami), zaś charakter flory jest nadmorski (położenie w krainie Brzegu Bałtyku). W miejscu tym wykształcają się słone błota z solirodkiem będące jedną z trzech ich lokalizacji w kraju (poza Kujawami i okolicami Kamienia Pomorskiego), przy czym są tu wyjątkowo dobrze zachowane. Poza tym siedliskiem wykształcają się tu też solniska z inicjalnymi murawkami muchotrzewa solniskowego i łąkami z sitem Gerarda.
Występują tu liczne gatunki zagrożone, w tym na jedynym stanowisku w Polsce turzyca wyciągnięta. Poza tym z roślin rzadkich i chronionych rosną tu: aster solny, nasięrzał pospolity, ostrzew rudy, mlecznik nadmorski, babka nadmorska, świbka morska, sit Gerarda, koniczyna rozdęta, ponikło jednoprzysadkowe, babka Wintera, łoboda oszczepowata solniskowa, sitowiec nadmorski.
Zwierzęta rzadkie i chronione: wodnik, kropiatka, kokoszka wodna, derkacz, łyska, czajka, kszyk, skowronek, trzcinniczek, remiz, rokitniczka, makolągwa, trznadel, potrzos, świerszczak, jaszczurka żyworodna.

Wstecz